"Alles wordt net even anders,
zogauw het hardop is uitgesproken."

Hermann Hesse (1877 - 1962)

Hoe meer ik nadenk over deze uitspraak, hoe meer ik de waarde ervan inzie. Ik herken hem op verschillende manieren.

Zo herinner ik me dat ik ooit verschrikkelijk boos was op mijn ex. Ik voelde me benadeeld. Iemand vroeg me om er wat meer over te vertellen. Dat deed ik. Mijn verhaal eindigde met de ontboezeming dat ik haar het liefst een kopje kleiner wilde maken, Dat scheelde stukken. Mijn boosheid verminderde. Het was net alsof ik de baas werd van mijn boosheid in plaats van het omgekeerde.

Een ander voorbeeld is het delen van plannen met anderen. Op het moment dat ik aan een relatie vertel wat ik vandaag wil bereiken gebeuren er bij mij twee dingen. Ik voel commitment. Ik neem mijn eigen plan serieuzer. De verandering die ik merk is subtiel: van "ik wil iets doen" naar "ik doe iets". Het tweede dat ik merk is dat ik hulp krijg bij mijn plannen. Er wordt een verhelderende vraag gesteld, ik krijg een tip, etc.

De eerste keren sprak in de dingen nog aarzelend, met terughoudendheid, hardop uit. Ik had lef nodig om me zo bloot te geven. Nu weet ik hoe vruchtbaar het is. Dingen worden net even anders, positief anders.